Οι ιερείς Φωτεινού

 Ο Παπα-Γιάννης

Ο παπα-Γιάννης Βορύλλας γεννήθηκε στην Κέρτεση Καλαβρύτων από τον Παναγιώτη και την Σταυρούλα. Η πατρική οικογένεια αποτελούνταν από έξι παιδιά, ήταν πολυμελής. Εργάστηκε με τους γαμπρούς του στην Αθήνα σαν ελαιοχρωματιστής ή άλλες εργασίες οικοδομής και σαν υπάλληλος σε χρωματοπωλείο. Το 1973 ήρθε για πρώτη φορά στο Φωτεινό και το 1974 στις
15 Σεπτεμβρίου παντρεύτηκε την Ευσταθία Κασσελούρη. Στις 24 Νοεμβρίου του 1991 χειροτονήθηκε ιερέας. Οι γονείς του ήταν άνθρωποι της εκκλησίας και του δίδαξαν τον Χριστό. Ο πατέρας του ήταν επίτροπος και ταμίας στην εκκλησία. Ο ίδιος παιδάκι στο ιερό βοηθούσε τον αείμνηστο πατέρα Ανδρέα. Πάντα ήταν κοντά στην εκκλησία. Πνευματικός του πατέρας ήταν ο πατήρ Σαράντης που τον έστειλε και στη σχολή. Εργάζεται ως τα σήμερα - 27/1/2017- με ζήλο για τους Φωτεινιώτες, που θαύμασε από την πρώτη στιγμή για την αγνότητά τους και για την εκκλησία στην οποία έκανε πολλές εργασίες στο κτήριο και την αγιογράφηση με προσωπική του εργασία. Όλοι οι Φωτεινιώτες το αναγνωρίζουν. Κοινωνικός, πρόσχαρος και λάτρης κάθε προόδου.

 Ο Παπα-Κώστας

Στις 3-11-1933 στις Πηγές Άρτας γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος , ο πρωτότοκος γιος της οικογένειας Οικονόμου ,που απέκτησε 6 ακόμα παιδιά μετά από αυτόν τον Γιώργο,τον Γιάννη, τη Θέμιδα ,τη Μαρία , την Βικτωρία και την Βασιλική . Εκεί έζησε τα παιδικά του χρόνια και ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαί-δευση, στο δημοτικό σχολείο Πηγών Άρτας. Συνέχισε την εκπαίδευσή του στη Δευτεροβάθμια και πήρε απολυτήριο από το 6ταξιο γυμνάσιο στην Άρτα , σε μια εποχή όπου δεν υπήρχαν μέσα συγκοινωνίας και πηγαινοέρχονταν με τα πόδια μέχρι την πόλη της Άρτας. Αφού πήρε το απολυτήριό του από το γυμνάσιο ακολούθησαν οι σπουδές του στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών. Είχε αποφασίσει ότι θα γίνει ιερέας.Όπως απαιτείται από τους εκκλησιαστικούς κανονισμούς έπρεπε αν ήθελε να κάνει οικογένεια να παντρευτεί πριν χειροτονηθεί και έτσι στις 26-7-1964 παντρεύτηκε με την Βασιλική Κασσελούρη του Κωνσταντίνου από το Φωτεινό Άρτας. Στις 26-12-1964 χειροτονήθηκε διάκονος στον Παντοκράτορα Άρτας και στις 27-12-1964 χειροτονήθηκε ιερέας από τον Ιγνάτιο τον Β’. Υπηρέτησε στην αρχή της διαδρομής του ως ιερέας στο Διάσελο , στον οικισμό Μπλακοβίτσα στον ιερό ναό της κοίμησης της Θεοτόκου.«Ως νέος ιερέας ήρθε και λει-τούργησε στο Διάσελο και συγκεκριμένα στο Παλιό Διάσελο μετά από την συνταξιοδότηση του μπάρμπα μου του Παπα-Ηλία ,αναφέρει ο Νίκος Βασιλάκης καθηγητής Φιλόλογος και πρώην Δήμαρχος Δήμου Καραϊσκάκη . Ήμουν δίπλα του από το 1964 ως ο πρώτος ψάλτης ενώ ήμουν ακόμα φοιτητής. Σε όλα τα επίπεδα ο Παπά- Κώστας ήταν ανθρώπινος, κοινωνικός και ήρεμος , χωρίς εντάσεις , με όλους καλός. Στη νέα ενορία που πήγε ήταν ο ίδιος και άκουγα από όλους τα καλύτερα. Τα 12 χρόνια που υπηρέτησα τον τόπο μου ως Δήμαρχος είχα πολλές συναντήσεις μαζί του γιατί ενδιαφερόταν και για τα κοινά.Την εκκλησία του την είχε πάντα καθαρή και στο Ναό του ήταν πάντα σεμνός και ταπεινός. Με λίγα λόγια ο Παπά-Κώστας ήταν φίλος!Μετά το Διάσελο ο παπά–Κώστας υπηρέτησε στον ιερό ναό του Δημαριού και μετά μέχρι και την συνταξιοδότηση του στον ιερό ναό της Άνω Πέτρας. Από το γάμο του με την Βασιλική Κασσελούρη απέκτησε 2 γιούς τον Ηλία και τον Βαγγέλη. Η οικογένειά του μεγάλωσε αποκτώντας 3 εγγόνια: την Βασιλική, τον Κωνσταντίνο και τον Κωνσταντίνο.Ακούγοντας την παπαδιά να μιλά για τον «παπά της» με φωνή που χάνεται στη συγκίνηση λέει: «Ο παπάς μου ήταν άψογος, άρχοντας και κοντά στα 50 χρόνια μαζί μας έδωσε πολύ αγάπη και σε μένα και στα παιδιά. Πέρασα καλά με τον παπά.»Έτσι έκλεισε και η ζωή του. Έτσι τον θυμάμαι και εγώ τον θείο–παπά ! Γιατί έτσι τον φωνάζαμε εμείς! Ένας ήσυχος, ήρεμος , πράος άνθρωπος .Χαμογελαστός και πάντα με τον καλό λόγο! Οι πράξεις του και ο λόγος του ήταν πάντα ανάλογοι με το ρόλο που είχε αναλάβει να υπηρετεί. Ήταν ιερέας .Στις 6-1-2011 κοιμήθηκε γεμίζοντας θλίψη την οικογένειά του και όλους όσους τον είχαν γνωρίσει.. Στον επικήδειο του ο Δεσπότης Άρτας τον αποχαιρετούσε με ένα «καλό παπά».

 Ο Παπα-Μάρκος

Γράφει ο ιερέας Μάρκος Γ. Κασσελούρης στο βιβλίο του ΄Φωτεινό Άρτας, ιστορία και παράδοση, Άρτα 1997, σελίδα 28, στο κεφάλαιο με τίτλο ΄για τους παπάδες εφημέριους του χωριού Φωτεινού΄. «Έζησα και συναναστράφηκα με πολλούς γέρους του χωριού μας. Έμαθα πολλά και από την τουρκοκρατία ακόμη. Προπαντός από τον Νικόλα Σ. Κασσελούρη που πέθανε στα 99 του χρόνια αιωνόβιος. Εκείνος μου είπε αρκετά για τους εφημέριους του χωριού.

Θυμάμαι που μου έλεγε ότι στο χωριό τούτο δεν υπήρχε παπάς εφημέριος από το χωριό γιατί ο Δεσπότης τους ΄καταράστηκε΄ διότι έπραξαν κάποια αμαρτία, και ερχόταν πάντα από τα γύρω χωριά και λειτουργούσαν σαν εφημέριοι.

 Το 1915 πήρε την απόφαση να γίνει παπάς ο Αλέξης Κασσελούρης και μέσα σ’ ένα χρόνο πέθανε. Όταν το 1936 με παρακαλούν εμένα να γίνω παπάς πήγα στον Δεσπότη μακαρίτη Σπυρίδωνα Γκινάκα και του είπα αυτό που συνέβαινε. Εκείνος μου είπε ότι  αυτό δεν το άκουσε ποτέ. Μου έδωσε θάρρος και με προέτρεψε να γίνω παπάς. Χειροτονήθηκα από τον ίδιο το έτος 1936 που με την ευχή του και την ευλογία του ζω ακόμη και είμαι 88 ετών. Παπά εφημέριο που γνώρισα εγώ ήταν ο Ιωάννης Παπαποστόλου από την Άνω Πέτρα. Ήταν και θείος μου. Η παπαδιά του ήταν αδελφή του πατέρα μου. Όπως λέγεται έκανε και γραμματοδιδάσκαλος. Το σχολείο ήταν στην εκκλησία άναβε φωτιά το χειμώνα και ζεσταινόταν. Σ’ αυτόν έκανε μαθητής ο Κώστας Μάλλιος που σπούδασε στην Ιερατική σχολή Άρτης και δεν έγινε παπάς διότι χήρεψε.

 Έκανε το δάσκαλο σε ιδιωτικό Σχολείο όπου οι γονείς πλήρωναν για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα. Κάποτε ο Κώστας Μάλλιος ήταν μαθητής και είχε δάσκαλο τον Παπαγιάννη, έκανε κάποια αταξία χωρίς να είναι ο δάσκαλος εκεί. Φοβήθηκε μην το αναφέρουν στον δάσκαλο και έφυγε.

Μαθαίνοντας ο δάσκαλος πήγε και τον πήρε από το σπίτι τραβώντας τον από τα μαλλιά και τον πήγε στο σχολείο. Απ’ όλους αυτούς τους μαθητές ανεδείχθη ο καλύτερος και έφτασε να γίνει και δάσκαλος. Τότε δεν υπήρχαν τετράδια για γραφή και έγραφαν με το λεγόμενο κονδύλι. Ούτε βιβλία υπήρχαν, τα μόνα βιβλία που μάθαιναν να διαβάζουν ήταν τα βιβλία της εκκλησίας, και ψαλμούς του Δαβίδ αρχαία ελληνικά. Μετά τον Παπαγιάννη εφημέριος του χωριού κατά 15νθήμερον όπως εγώ γνώρισα ήταν ο Παπαφώτης Τάτσης από το Δημαριό, ο Παπαγιώργης Μανιώτης επίσης από το Δημαριό, ο Παπαγιώργης Παπαγεωργίου από την Άνω Πέτρα, ο Παπαβασίλης Μπόκος από τη Μεγάρχη κ.α. Όλοι αυτοί δεν ήταν τακτικοί εφημέριοι και δεν έμεναν στο χωριό μας. Τακτικός εφημέριος που να μένει στο χωριό υπήρξα εγώ ο Παπαμάρκος Κασσελούρης και λειτούργησα επί του θυσιαστηρίου 57 χρόνια μέχρι που πήρα σύνταξη."

Πολιτιστικός Σύλλογος

των Απανταχού Φωτεινιωτών

2020

2016 Σχεδίαση: Ιωάννης Ε. Τριαντάφυλλος

Τηλ: 6985914838
         6976392261