Πολιτιστικός Σύλλογος

των Απανταχού Φωτεινιωτών

2020

2016 Σχεδίαση: Ιωάννης Ε. Τριαντάφυλλος

Τηλ: 6985914838
         6976392261

Οι ιερείς Φωτεινού

 

Γράφει ο ιερέας Μάρκος Γ. Κασσελούρης στο βιβλίο του ΄Φωτεινό Άρτας, ιστορία και παράδοση, Άρτα 1997, σελίδα 28, στο κεφάλαιο με τίτλο ΄για τους παπάδες εφημέριους του χωριού Φωτεινού΄.

«Έζησα και συναναστράφηκα με πολλούς γέρους του χωριού μας.

Έμαθα πολλά και από την τουρκοκρατία ακόμη. Προπαντός από τον Νικόλα Σ. Κασσελούρη που πέθανε στα 99 του χρόνια αιωνόβιος. Εκείνος μου είπε αρκετά για τους εφημέριους του χωριού.

Θυμάμαι που μου έλεγε ότι στο χωριό τούτο δεν υπήρχε παπάς εφημέριος από το χωριό γιατί ο Δεσπότης τους ΄καταράστηκε΄ διότι έπραξαν κάποια αμαρτία, και ερχόταν πάντα από τα γύρω χωριά και λειτουργούσαν σαν εφημέριοι.

 Το 1915 πήρε την απόφαση να γίνει παπάς ο Αλέξης Κασσελούρης και μέσα σ’ ένα χρόνο πέθανε.

Όταν το 1936 με παρακαλούν εμένα να γίνω παπάς πήγα στον Δεσπότη μακαρίτη Σπυρίδωνα Γκινάκα και του είπα αυτό που συνέβαινε. Εκείνος μου είπε ότι  αυτό δεν το άκουσε ποτέ. Μου έδωσε θάρρος και με προέτρεψε να γίνω παπάς. Χειροτονήθηκα από τον ίδιο το έτος 1936 που με την ευχή του και την ευλογία του ζω ακόμη και είμαι 88 ετών.

Παπά εφημέριο που γνώρισα εγώ ήταν ο Ιωάννης Παπαποστόλου από την Άνω Πέτρα. Ήταν και θείος μου. Η παπαδιά του ήταν αδελφή του πατέρα μου.

Όπως λέγεται έκανε και γραμματοδιδάσκαλος. Το σχολείο ήταν στην εκκλησία άναβε φωτιά το χειμώνα και ζεσταινόταν.

Σ’ αυτόν έκανε μαθητής ο Κώστας Μάλλιος που σπούδασε στην Ιερατική σχολή Άρτης και δεν έγινε παπάς διότι χήρεψε.

 Έκανε το δάσκαλο σε ιδιωτικό Σχολείο όπου οι γονείς πλήρωναν για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα.

Κάποτε ο Κώστας Μάλλιος ήταν μαθητής και είχε δάσκαλο τον Παπαγιάννη, έκανε κάποια αταξία χωρίς να είναι ο δάσκαλος εκεί. Φοβήθηκε μην το αναφέρουν στον δάσκαλο και έφυγε.

Μαθαίνοντας ο δάσκαλος πήγε και τον πήρε από το σπίτι τραβώντας τον από τα μαλλιά και τον πήγε στο σχολείο.

Απ’ όλους αυτούς τους μαθητές ανεδείχθη ο καλύτερος και έφτασε να γίνει και δάσκαλος.

Τότε δεν υπήρχαν τετράδια για γραφή και έγραφαν με το λεγόμενο κονδύλι. Ούτε βιβλία υπήρχαν, τα μόνα βιβλία που μάθαιναν να διαβάζουν ήταν τα βιβλία της εκκλησίας, και ψαλμούς του Δαβίδ αρχαία ελληνικά.

Μετά τον Παπαγιάννη εφημέριος του χωριού κατά 15νθήμερον όπως εγώ γνώρισα ήταν ο Παπαφώτης Τάτσης από το Δημαριό, ο Παπαγιώργης Μανιώτης επίσης από το Δημαριό, ο Παπαγιώργης Παπαγεωργίου από την Άνω Πέτρα, ο Παπαβασίλης Μπόκος από τη Μεγάρχη κ.α.

Όλοι αυτοί δεν ήταν τακτικοί εφημέριοι και δεν έμεναν στο χωριό μας. Τακτικός εφημέριος που να μένει στο χωριό υπήρξα εγώ ο Παπαμάρκος Κασσελούρης και λειτούργησα επί του θυσιαστηρίου 57 χρόνια μέχρι που πήρα σύνταξη."

     Ο Παπα-Μάρκος

Ο

παπα - Κώτσιος

 ιερέας Οικονόμου Κωνσταντίνος