Οι Παραστάτες

Η νεολαία του Φωτεινού έχει δείξει εδώ και πολλές γενιές, πως είναι υπέρμετρα δραστήρια. Είτε με ψυχαγωγικές δραστηριότητες, είτε με πολιτιστικά δρώμενα, είτε με αθλητικά γεγονότα, έβρισκε πάντοτε ένα τρόπο να ‘’γεμίζει’’ όλες τις περιόδους των διακοπών. Έτσι κι ο κόσμος συνέρρεε ανελλιπώς κι αδιαλείπτως στο αγαπημένο χωριό, με τις οικογένειες, τα παιδιά τους, ακόμα και με φίλους ή φιλοξενούμενους που είχαν την ευγενή περιέργεια να γνωρίσουν από κοντά, όλο αυτό το ‘’φαινόμενο’’ που λαμβάνει χώρα εκεί πάνω. Ένα φαινόμενο, το οποίο κάνει τους ανθρώπους που το βιώνουν να αισθάνονται… ξεχωριστοί. Η κάθε γενιά είχε συγκεκριμένη δημιουργική διάθεση και διαφορετικά μέσα έκφρασης. Ορισμένα ωστόσο έμελε να χαραχτούν στα κατάστιχα και να αποτελέσουν ένα είδος σύγχρονης παράδοσης. Μία από αυτές, είναι αναμφίβολα και αυτή της θεατρικής ομάδας νέων!

Όλα ξεκίνησαν την άνοιξη του 2012, έπειτα από κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες και διασκεδαστικές εκδηλώσεις που συνέβησαν το δεκαπενθήμερο του Πάσχα. Μέχρι τότε, όλες εκείνες οι εκδηλώσεις, προερχόντουσαν από αυθόρμητες ιδέες κι αποφάσεις της τελευταίας στιγμής, που ασφαλώς οι νέοι τις πίστευαν με μεγάλη θέρμη και έκαναν τα πάντα, προκειμένου να έρθουν εις πέρας. Όμως όλα αυτά θα αποκτούσαν πια επίσημη υπόσταση, αφού ένας μικρός πυρήνας ατόμων (επαν)ίδρυσε το Τμήμα Νέων του Πολιτιστικού Συλλόγου. Μία απόφαση που πραγματικά άλλαξε το σύγχρονο ρου των φωτεινιώτικων δραστηριοτήτων και έδωσε μια φρέσκια, ισχυρή πνοή στις εκδηλώσεις και τα γεγονότα, για τις ερχόμενες γενιές ανθρώπων που διέθεταν φωτεινιώτικες ρίζες (και όχι μόνο!)…

Η παρθενική εκδήλωση του Τμήματος Νέων, που θα σηματοδοτούσε μια πολύ μακρά αλυσίδα τοπικής δράσης, έλαβε χώρα το ίδιο καλοκαίρι. Κι όπως ίσως μαντέψατε, δεν ήταν άλλη από την 1η θεατρική παράσταση! Όλα τα παιδιά εκείνο το διάστημα, φάνταζαν σαν μια καλοκουρδισμένη μηχανή, ένα κίνημα που σύσσωμο έτρεχε να καλύψει κάθε ανάγκη κι ευθύνη, προκειμένου να υπάρξει αίσιο φινάλε!

 

Ασφαλώς μ’ αυτή τη διάθεση, όλες οι δυσκολίες παρακάμφθηκαν και ανέβηκε το ‘’Μια ματιά στη γειτονιά’’, που αποτελούταν από δύο ξεχωριστές ιστορίες πάνω στα αγαπημένα σκίτσα του Αρκά, μια κωμωδία φαντασίας για όλη την οικογένεια! Η πρώτη ιστορία, αφορούσε τα καμώματα της Λουκρητίας και του Καστράτου από την ομώνυμη σειρά, τις γάτες που έκαναν παρέα στην γιαγιά που τις φρόντιζε! Η δεύτερη, είχε να κάνει με τις προσπάθειες ενός πτηνού να αναθρέψει το παιδί του, βασισμένη στη σειρά Χαμηλές Πτήσεις.

Ο κόσμος πραγματικά αγάπησε αυτή την πρωτότυπη θεατρική μεταφορά, σε σημείο που υπήρχε σκέψη να επαναληφθεί και το ερχόμενο καλοκαίρι!

Περισσότερες εικόνες και
βίντεο
έρχονται...

Κάτι που τελικά έγινε πράξη, με το έργο ‘’Οι Ζαριές της ζωής’’ να πατά σε δύο ακόμη ξεχωριστά σκίτσα του μεγάλου δημιουργού. Το πρώτο αφορούσε την αέναη αναζήτηση στον παράδεισο ενός ανθρώπου δίπλα σε άγγελους και δαίμονες(!), από τη σειρά ‘’Η Ζωή μετά’’, ενώ το δεύτερο τις περιπέτειες ενός ισοβίτη από την ομώνυμη σειρά. Η λαχτάρα για να ξαναδεί το κοινό όλα αυτά τα πετυχημένα σκίτσα να ξαναζωντανεύουν πάνω στη σκηνή ήταν έμπρακτη, μια και το 2013 πιθανότατα είχαμε και τους περισσότερους θεατές! Ήταν κι η πρώτη φορά που ξεκίνησε η μίνι παράδοση της καθιερωμένης υπόσχεσης, αμέσως μετά το τέλος του έργου, για άμεση επιστροφή τον επόμενο χρόνο με καινούργιο!

Η υπόσχεση αυτή τηρήθηκε στο έπακρο, οπότε το καλοκαίρι του 2014 είχαμε το πρώτο έργο μυστηρίου, όπως είχε προαναγγελθεί ένα χρόνο πριν. Ένα έργο πρωτότυπου σεναρίου, εμπνευσμένο από το διαδραστικό παιχνίδι ‘’Νύχτα Στο Παλέρμο’’, που του έδωσε και τον τίτλο. Ένα εγκληματικό θρίλερ μυστηρίου, που το φινάλε του πέταξε στον κόσμο το μπαλάκι της τελικής απόφασης για τον τελευταίο ένοχο! Παράλληλα, ήταν κι η πρώτη σεζόν που η ομάδα διέθετε ηλεκτρονικό εξοπλισμό ηχητικής κάλυψης, αφού τις προηγούμενες δύο χρονιές ‘’μαχόμασταν’’ με παλιά μικρόφωνα και αυτοσχέδιες λύσεις!

Το γεγονός της τρίτης διαδοχικής παράστασης, έκανε τον κόσμο να αντιληφθεί πως αυτός ο θεσμός ήρθε… για να μείνει! Η δε νεολαία, που άρχισε πια να ωριμάζει και να αποκτά θάρρος, έδειξε πολύ μεγάλη ζήτηση για συμμετοχή! Έτσι, το καλοκαίρι του 2015 δημιουργήθηκε μια οικογενειακή κωμική σάτυρα με πειραματικό και διασκευασμένο σενάριο που βασιζόταν σχεδόν… κυριολεκτικά σε κλασσικά ανέκδοτα της εποχής! Απαιτούσε πολύ μεγάλο καστ, αφού οι ρόλοι ξεπερνούσαν τους είκοσι(!), όμως ήταν κάτι το ζητούμενο, ώστε να καλυφθούν όλοι αυτοί που επιθυμούσαν να παίξουν! Μάλιστα, αφήσαμε και τον καθιερωμένο χώρο του σχολείου που λάμβαναν χώρα οι παραστάσεις, για να δοκιμάσουμε στο καφενείο της πλατείας. Ωστόσο, μια οι βροχερές καιρικές συνθήκες και μια το μάλλον ακατάλληλο του χώρου για τέτοια εκδήλωση, άφησαν κάπως γλυκόπικρη γεύση κι η επιστροφή στο σχολείο έμοιαζε μονόδρομος…

Φτάνουμε στο καλοκαίρι του 2016, με την υπόσχεση για ένα έργο… τρόμου! Επιχειρώντας μια υπερ - διασκευή και μίξη δύο διαφορετικών ταινιών, ανεβαίνει στη σκηνή η ‘’Έπαυλη της Τρέλας’’, ένα θρίλερ τρόμου και μυστηρίου! Σασπένς, ανατροπές επί ανατροπών, φαντάσματα και τέρατα, συνέθεσαν ένα τοπίο τρέλας και μια ατμοσφαιρική ιστορία παλιάς εποχής! Που θα μπορούσε ήταν ακόμη καλύτερη, αν υπήρχε η δυνατότητα φωτιστικού εξοπλισμού, αλλά τόσο οι ηλεκτρικές εγκαταστάσεις στο χώρο όσο και η οικονομική δύναμη του τμήματος δεν επέτρεψαν για κάτι περισσότερο…

Με αυτά τα δεδομένα, αναζητήθηκε μια διαφορετική λύση, τόσο για τα σκηνικά και τα φώτα, όσο και για τον ήχο που ήταν φλέγον ζήτημα. Επομένως, το καλοκαίρι του 2017 επιχειρήθηκε μια ακόμη εναλλακτική οδός, αυτή του μουσείου. Σε κλειστό χώρο και με χρήση προτζέκτορα, τα θέματα αυτά λύθηκαν, ωστόσο παρέμεινε άλυτο το πρόβλημα της ζέστης, από τη στιγμή που δεν υπήρχε ηλεκτρονικός κλιματισμός, καθώς οι ανεμιστήρες απλώς μετρίασαν την κατάσταση.

Παρ’ όλα αυτά, οι θεατές απόλαυσαν για πρώτη φορά ένα τελείως διαφορετικό θέαμα, με το ρομαντικό μελόδραμα επιστημονικής φαντασίας ‘’Ο άνθρωπος που άνηκε στο χθες’’, μια δεύτερη διαδοχική υπερ - διασκευή από ξεχωριστά βιβλία, συνδυάζοντας ταξίδια στο χρόνο, χαμένες αγάπες και… ζωντανή μουσική με ρομαντικό τραγούδι! Ήταν σίγουρα κάτι ιδιαίτερο και αναμφίβολα θα επιχειρηθεί ξανά, υπό καλύτερες συνθήκες… Εκείνη επίσης, ήταν κι η χρονιά που έγινε η γιορτή για τα ‘’βαφτίσια’’, καθώς η θεατρική ομάδα αποκτά επίσημα και το όνομα της: ΠΑΡΑΣΤΑΤΕΣ.

Ακολουθεί το καλοκαίρι του 2018, με δεδομένα σαφώς διαφορετικά και μια μάλλον πολύ πετυχημένη στροφή! Αρχικά, το Τμήμα Νέων ήταν σε θέση να εξασφαλίσει μια παράσταση στο χώρο του σχολείου και πάλι, με πλήρη ηχητικό και φωτιστικό εξοπλισμό. Από τη στιγμή που αυτά είχαν διευθετηθεί, το μόνο ζητούμενο ήταν το εξής: Η φύση κι η υπόθεση του έργου! Αρχικά, η σκέψη ήταν να φέρουμε στη σκηνή μια ιστορία νουάρ, με αστυνομικό μυστήριο και εγκληματικό δράμα. Ωστόσο, το ανθρωπινό δυναμικό εκείνης της σεζόν ‘’φώναζε’’ για… κάτι διασκεδαστικό και κωμικό. Τελικά, αυτά τα δύο συνδυάστηκαν, όταν ως δια μαγείας έπεσε στα χέρια μας μια πολύ παλιά, κωμική φάρσα αστυνομικού μυστηρίου, την οποία διασκευάσαμε σε φωτεινιώτικη έκδοση! Το αποτέλεσμα εκπληκτικό, ίσως το καλύτερο μέχρι στιγμής, αφού τα παιδιά που συμμετείχαν, κράτησαν κι αυτά (ως διά μαγείας;) τον καλύτερο τους εαυτό για τη μέρα της παράστασης! Παρά τις ελάχιστες πρόβες που έγιναν με όλους τους ηθοποιούς, όσοι είδαν το ‘’ΜΠΛΑΚΑΟΥΤ’’ έφυγαν σίγουρα κατευχαριστημένοι!

Κάπου εδώ φτάσαμε στην τελευταία και 8η (μέχρι την επόμενη!) παράσταση της ομάδας το καλοκαίρι του 2019, με τίτλο ‘’Χακάροντας τον Μέρφι’’. Μια παρωδία εγκληματικής δράσης εμπνευσμένη από τη μόδα των δωματίων απόδρασης, με πρωτότυπο σενάριο που περιείχε ληστές κι αποδράσεις, διασημότητες και δολοφόνους, δημοσιογραφικά κανάλια και ομάδες άμεσης δράσης! Ένα πανδαιμόνιο με γοργό ρυθμό, που αναλογικά φέραμε εις πέρας μια κι η μοναδική πρόβα που κατορθώσαμε με όλους, ήταν στις μέρες της αναβολής! Οι περισσότεροι δεν ήταν σε θέση να έρθουν νωρίς ώστε να γίνει η προετοιμασία, ενώ χρειάστηκαν κι αλλαγές ατόμων σε κομβικούς ρόλους.

Μεγαλύτερη σημασία είχε βέβαια πως η παράδοση διατηρήθηκε, αποδεικνύοντας ξανά ότι τίποτα, και καμιά δυσκολία, δε μπορεί να μας εμποδίσει από το να ανεβάσουμε το έργο που υποσχόμαστε…

Κάπου εδώ ολοκληρώνεται το χρονικό της περιόδου 2012 - 2019, με το καλοκαίρι του 2020 να φαντάζει ιδιαίτερα απαιτητικό και μεγάλο στοίχημα, δεδομένων των συνθηκών καραντίνας σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο. Ίσως επιχειρηθεί μια εναλλακτική λύση, όπως έχουμε δείξει ότι είμαστε πάντα πρόθυμοι να δοκιμάσουμε, όπως μια πιθανή κινηματογράφηση του έργου, αντί για το κλασσικό της σκηνής. Εν κατακλείδι, το μείζον θέμα, που κάποτε ξεκίνησε ως τεχνικά ζητήματα (ηχητική κάλυψη, φώτα, σκηνικά) πλέον τείνει προς το ανθρώπινο, καθώς οι τακτικοί σε διεύθυνση και συμμετοχή αδυνατούν όλο και περισσότερο να παρίστανται σε τέτοιο χρόνο, ώστε να γίνουν όσα χρειάζονται. Εδώ όμως, έρχονται να δείξουν οι επόμενες γενιές τη διάθεση και τις δυνατότητες τους, και ως προς αυτό, η ιστορία έχει δείξει ότι πάντοτε… κάτι θα βρούνε!


Μετά τιμής,

Ο σκηνοθέτης

Πολιτιστικός Σύλλογος

των Απανταχού Φωτεινιωτών

2020

2016 Σχεδίαση: Ιωάννης Ε. Τριαντάφυλλος
Επιμέλεια: Λάμπρος Σ. Κασσελούρης

Τηλ: 6976392261