Αναζήτηση
  • Κασσελούρης Λάμπρος

Σήμερα μαύρος ουρανός...


Οι γυναίκες του χωριού ψέλνουν τα Πάθη του Κυρίου πάνω από 16 χρόνια πριν

Δυστυχώς, σήμερα, δεν αντήχησαν στο χωριό μας οι φωνές των γυναικών του Φωτεινού, οι οποίες κάθε χρόνο, με προσήλωση στην παράδοση, με αγάπη για το χωριό και τους ανθρώπους του και με ευλαβή κατάνυξη γυρνούν όλο το χωριό για να ψάλουν τα Πάθη του Κυρίου.


Πάθη του Κυρίου 2016

Όσοι κατοικούμε εκτός Φωτεινού και θα συρρέαμε στο αγαπημένο μας χωριό, για να περάσουμε αυτές τις άγιες ημέρες με τους αγαπημένους συγγενείς και φίλους μας, δυστυχώς δεν μπορούμε να το κάνουμε φέτος. Η σκέψη και η ψυχή μας, όμως, είναι στο χωριό μας, όπως είναι και στα Πάθη που υπέστη ο Χριστός μας.


Αφού, όπως έχω πει στο παρελθόν, τα μέσα του συλλόγου (ιστοσελίδα, facebook, εφημερίδα) λειτουργούν ως ένας τρόπος να ερχόμαστε όλοι λίγο πιο κοντά, ακόμα και όταν είμαστε μακριά, σκέφτηκα να ανεβάσω σήμερα τα Πάθη του Κυρίου, όπως τα λένε οι γυναίκες του χωριού μας κάθε χρόνο εδώ και δεκαετίες. Ο καθένας μας μπορεί να φέρει στο μυαλό του αναμνήσεις, εικόνες και συναισθήματα.



Τα Πάθη του Κυρίου


Κάτω στα Ιεροσόλυμα στον τάφο του Κυρίου

εκεί δεντρός δεν ήτανε και δέντρος εφυτρώθη

ο δέντρος ήταν ο Χριστός κι η ρίζα η Παναγία

κι αυτά τα χρυσοκλώναρα ήτανε οι Αγγέλοι

κι αυτά τα φύλλα πόπεφταν ήταν οι μαρτυράδες

που μαρτυρούσαν κι έλεγαν τα Πάθη του Κυρίου

Σήμερα μαύρος Ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα,

σήμεραν όλοι θλίβουνται και τα βουνά λυπούνται,

σήμεραν έβαλαν βουλή οι άνομοι Οβραίοι,

οι άνομοι και τα σκυλιά κι’ οι τρισκαταραμένοι

για να σταυρώσουν το Χριστό, τον Πάντα Βασιλέα.

Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι

να λάβει δείπνον μυστικόν να τον συλλάβουν όλοι.

Κι’ η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της,

τας προσευχάς της έκανε για το μονογενή της.

Φωνή εξήλθε εξ Ουρανού κι απ’ Αρχαγγέλου στόμα:

-Σώνε κυρά μ’ τας προσευχάς, σώνε τας μετανοίας,

και τον υιό σου πιάσανε και στον χαλκιά τον πάνε

σαν κλέφτη τον επιάσανε και σαν φονιά τον πάνε

και στου Πιλάτου τα αυλάς εκεί τον τυραγνάνε.

-Χαλκιά-χαλκιά, φτιάσε καρφιά, φτιάσε τρία περόνια.

Και κείνος ο παράνομος βαρεί και φτιάχνει πέντε.

-Συ Φαραέ, που τά ‘φτιασες πρέπει να μας διατάξεις.

- Εγώ αυτού δεν έρχομαι κι απ’ έδω σας διατάζω

-Βάλε τα δυο στα χέρια του και τ’ άλλα δυο στα πόδια,

το πέμπτο το φαρμακερό βάλε το στην καρδιά του,

να τρέξει αίμα και νερό να λιγωθεί η καρδιά του.

Κι’ η Παναγιά σαν τάκουσε έπεσε και λιγώθη,

στάμνες νερό της ρίξανε, τρία κανάτια μόσχο

και τρία μυροδόσταμνα για να της έρθει ο νους της.

Κι’ όταν της ήρθ’ ο λογισμός, κι’ όταν της ήρθ’ ο νους της,

σε τι μαχαίρι να σφαγεί, σε τι φωτιά να πέσει,

σε τι γκρεμό να γκρεμιστεί για το μονογενή της.

Κάνε, κυρά μ’ υπομονή, κάνε, κυρά μ’ ανέση.

-Μα πώς να λάβω υπομονή και πώς να λάβω ανέση,

που έχω υγιο μονογενή και κείνον Σταυρωμένον.

Κι’ η Μάρθα κι’ η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα

και του Ιακώβου η αδερφή, κι’ οι τέσσερες αντάμα,

σαν πήραν το στρατί-στρατί, στρατί το μονοπάτι

και το στρατί τους έβγαλε μες του ληστή την πόρτα.

-Άνοιξε πόρτα του ληστή και πόρτα του Πιλάτου.

Κι’ η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.

Τηράει ζερβά, τηράει δεξιά, κανέναν δεν γνωρίζει,

τηράει και δεξιώτερα και βλέπει τον Αϊγιάννη,

Αγιέ μου Γιάννη Πρόδρομε και βαπτιστή του γιου μου,

μην είδες τον υγιόκα μου και συ τον δάσκαλόν σου;

-Δεν έχω στόμα να σου πω, γλώσσα να σου μιλήσω,

δεν έχω χεροπάλαμα για να σου τόνε δείξω.

Βλέπεις Εκείνον το γυμνό, τον παραπονεμένο,

οπού φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο,

οπού φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι;

Αυτός είναι ο γυιόκας σου και με ο δάσκαλός μου!

Κι’ η Παναγιά πλησίασε γλυκά τον ερωτάει.

-Δε μου μιλάς παιδάκι μου, δε μου μιλάς παιδί μου;

-Τι να σου πω, Μανούλα μου, που διάφορο δεν έχεις·

μόνο το μέγα-Σάββατο κοντά το μεσημέρι,

όταν λαλήσει ο πετεινός, σημάνουν οι καμπάνες,

Σημαίνει η γη, Σημαίνει ο Θεός, Σημαίνουν τα Ουράνια,

σημαίνει κι’ η Άγια Σοφία το Μέγα Μοναστήρι

με τα τριακόσια σήμαντρα κι εξήντα δυο καμπάνες

Τότε κι εσύ μανούλα μου θα ‘χεις χαρές μεγάλες.

Όποιος τ’ ακούει σώζεται κι’ όποιος το λέει αγιάζει,

κι’ όποιος το καλοπίστεψε Παράδεισο θα λάβει,

Παράδεισο και λίβανο από τον Μέγα Τάφο.


Φυσικά, από τη στιγμή που μιλάμε για προφορική παράδοση, μπορεί πολλοί να θυμούνται διαφορετικές λέξεις σε κάποια σημεία ή άλλες μικροδιαφορές! Αυτό είναι απολύτως λογικό και θα θέλαμε να μας πείτε οι παλαιότεροι αν έχετε κάτι να προσθέσετε ή να αφαιρέσετε!


Καλή Ανάσταση!


***Ευχαριστώ την Άννα Τριανταφύλλου-Χέλη (Γραμματέας Συλλόγου Γυναικών και θεία μου) και την Ευαγγελία Τριανταφύλλου (μητέρα μου), οι οποίες ουσιαστικά μου υπαγόρευσαν το κείμενο των Παθών.

***Ευχαριστώ τον Ευάγγελο Κασελούρη για τις φωτογραφίες από το πλούσιο αρχείο του.

0 προβολές

Πολιτιστικός Σύλλογος

των Απανταχού Φωτεινιωτών

2020

2016 Σχεδίαση: Ιωάννης Ε. Τριαντάφυλλος
Επιμέλεια: Λάμπρος Σ. Κασσελούρης

Τηλ: 6985914838
         6976392261